Bullish | The Daily Guardian

0
35


KUDOS to Megaworld Corp. for the vote of confidence in Iloilo City and province.

No less than Mr. Harold Brian Geronimo, Megaworld’s assistant vice president and head of Public Relations and External Affairs, assured that business continues to be brisk despite the “most shabulized” tag bestowed by the president on Iloilo City.

“Despite all the political instability that may happen to our country or to your city we will continue to be confident of our developments here in Western Visayas, particularly here in Panay Island, here in the city of Iloilo. And we will continue to be investing money,” Geronimo said in his Christmas message to journalists at Richmonde Hotel-Iloilo on Nov 27, 2017.

Geronimo, a Negrense by birth, said they continue to be bullish on Iloilo’s economy what with the flood of investors who want to expand here through the Iloilo Business Park in Mandurriao district.

“Demand for residential condominiums and Business Processes Outsourcing (BPO) towers continue to rise in the city. We can attest to that being the biggest developer here of condos and BPO office towers,” Geronimo said.

We would love to hear from other investors who will be brave enough to stand up and vouch for Iloilo’s reputation as an ideal business location.

 

JOE III AND DU30

If we are to believe Mayor Jose Espinosa III, President Rodrigo Duterte now sees Iloilo City in a better light.

As we can recall, Espinosa was able to visit the President at Malacañang last Nov 23, 2017 thanks to Senator Cynthia Villar and Iloilo 4th district Rep. Ferjenel G. Biron.

According to Espinosa, the 45-minute audience with the acid-tongued President was “a cue that his perception of the city is okay.”

He also described the length of the meeting as a privilege because “It is not easy to have an audience with the President.”

We hope that the mayor’s optimism on his sit-down with the President will bode well for Iloilo City.

By the way, what’s the common thread that binds Espinosa, Villar and Biron which enabled them to spend time with the very busy President?

 

STILL ON BIRON

A little bird who used to nest at the City Hall said political wannabes eyeing the mayor’s office will give way to Rep. Ferj Biron if he runs for city mayor.

I don’t know if it was a joke or a serious statement but that little bird has been a reliable source when it comes to City Hall matters.

Good if that assertion is true. But then again, Cong. Ferj appears to be very busy in Iloilo province. In business parlance, he is “heavily invested” in the province.

To our friend, don’t despair because Iloilo City will not run out of viable candidates for mayor despite the pretenders and the ambitious. Bang the heavens with prayers and He might send us a messiah.

 

BONIFACIO DAY

Today, Nov 30, 2017, we are commemorating the birth anniversary of Gat Andres Bonifacio, the real Father of the Philippine Revolution. His role and legacy in our history remains a subject of hot debate, but his life story is a reflection of our current situation where the elites rule at the expense of ordinary folks.

Again, my statement will also be a subject of an even hotter debate, but we only need to look back at history and see the truth.

To give more meaning to Bonifacio Day, let us recall the poem attributed to the Father of the Philippine Revolution:

Pag-ibig sa Tinubuang Lupa

 

Tula ni Andres Bonifacio

 

Aling pag-ibig pa ang hihigit kaya

sa pagkadalisay at pagkadakila

gaya ng pag-ibig sa tinubuang lupa?

Alin pag-ibig pa? Wala na nga, wala.

 

Ulit-ulitin mang basahin ng isip

at isa-isahing talastasing pilit

ang salita’t buhay na limbag at titik

ng isang katauhan ito’y namamasid.

 

Banal na pag-ibig pag ikaw ang nukal

sa tapat na puso ng sino’t alinman,

imbit taong gubat, maralita’t mangmang

nagiging dakila at iginagalang.

 

Pagpupuring lubos ang nagiging hangad

sa bayan ng taong may dangal na ingat,

umawit, tumula, kumatha’t sumulat,

kalakhan din nila’y isinisiwalat.

 

Walang mahalagang hindi inihandog

ng pusong mahal sa Bayang nagkupkop,

dugo, yaman, dunong, katiisa’t pagod,

buhay ma’y abuting magkalagot-lagot.

 

Bakit? Ano itong sakdal nang laki

na hinahandugan ng buong pag kasi

na sa lalong mahal kapangyayari

at ginugugulan ng buhay na iwi.

 

Ay! Ito’y ang Inang Bayang tinubuan,

siya’y ina’t tangi na kinamulatan

ng kawili-wiling liwanag ng araw

na nagbibigay init sa lunong katawan.

 

Sa kanya’y utang ang unang pagtanggap

ng simoy ng hanging nagbigay lunas,

sa inis na puso na sisinghap-singhap,

sa balong malalim ng siphayo’t hirap.

 

Kalakip din nito’y pag-ibig sa Bayan

ang lahat ng lalong sa gunita’y mahal

mula sa masaya’t gasong kasanggulan.

hanggang sa katawan ay mapasa-libingan.

 

Ang nangakaraang panahon ng aliw,

ang inaasahang araw na darating

ng pagka-timawa ng mga alipin,

liban pa ba sa bayan tatanghalin?

 

At ang balang kahoy at ang balang sanga

na parang niya’t gubat na kaaya-aya

sukat ang makita’t sa ala-ala

ang ina’t ang giliw lampas sa saya.

 

Tubig niyang malinaw sa anaki’y bulog

bukal sa batisang nagkalat sa bundok

malambot na huni ng matuling agos

na nakaka aliw sa pusong may lungkot.

 

Sa aba ng abang mawalay sa Bayan!

gunita ma’y laging sakbibi ng lumbay

walang ala-ala’t inaasam-asam

kundi ang makita’ng lupang tinubuan.

 

Pati na’ng magdusa’t sampung kamatayan

wari ay masarap kung dahil sa Bayan

at lalong maghirap. O! himalang bagay,

lalong pag-irog pa ang sa kanya’y alay.

 

Kung ang bayang ito’y nasa panganib

at siya ay dapat na ipagtangkilik

ang anak, asawa, magulang, kapatid

isang tawag niya’y tatalikdang pilit.

 

Datapwa kung bayan ano ang bayan ng ka-Tagalogan

ay nilalapastangan at niyuyurakan

katwiran, puri niya’t kamahalan

ng sama ng lilong ibang bayan.

 

Di gaano kaya ang paghinagpis

ng pusong Tagalog sa puring nalait

at aling kaluoban na lalong tahimik

ang di pupukawin sa paghihimagsik?

 

Saan magbubuhat ang paghihinay

sa paghihiganti’t gumugol ng buhay

kung wala ring ibang kasasadlakan

kundi ang lugami sa kaalipinan?

 

Kung ang pagka-baon niya’t pagka-busabos

sa lusak ng daya’t tunay na pag-ayop

supil ng pang-hampas tanikalang gapos

at luha na lamang ang pinaa-agos

 

Sa kanyang anyo’y sino ang tutunghay

na di-aakayin sa gawang magdamdam

pusong naglilipak sa pagka-sukaban

na hindi gumugol ng dugo at buhay.

 

Mangyari kayang ito’y masulyap

ng mga Tagalog at hindi lumingap

sa naghihingalong Inang nasa yapak

ng kasuklam-suklam na Castilang hamak.

 

Nasaan ang dangal ng mga Tagalog,

nasaan ang dugong dapat na ibuhos?

bayan ay inaapi, bakit di kumikilos?

at natitilihang ito’y mapanuod.

 

Hayo na nga kayo, kayong nanga buhay

sa pag-asang lubos na kaginhawahan

at walang tinamo kundi kapaitan,

kaya nga’t ibigin ang naaabang bayan.

 

Kayong antayan na sa kapapasakit

ng dakilang hangad sa batis ng dibdib

muling pabalungit tunay na pag-ibig

kusang ibulalas sa bayang piniit.

 

Kayong nalagasan ng bunga’t bulaklak

kahoy niyari ng buhay na nilanta’t sukat

ng bala-balakit makapal na hirap

muling manariwa’t sa baya’y lumiyag.

 

Kayong mga pusong kusang inuusal

ng daya at bagsik ng ganid na asal,

ngayon magbangon’t baya’y itanghal

agawin sa kuko ng mga sukaban.

 

Kayong mga dukhang walang tanging sikap

kundi ang mabuhay sa dalita’t hirap,

ampunin ang bayan kung nasa ay lunas

sapagkat ang ginhawa niya ay sa lahat.

 

Ipahandog-handog ang buong pag-ibig

hanggang sa mga dugo’y ubusang itangis

kung sa pagtatanggol, buhay ay mapatid

ito’y kapalaran at tunay na langit.



All Credit Goes There : Source link

Comments

comments